[:el]18/01/2018
Σύμφωνα με την παρ.2 του άρθρου 3 του Ν.4172/2013 ΚΦΕ, ορίζεται ότι:
«2. Ο φορολογούμενος που δεν έχει τη φορολογική κατοικία του στην Ελλάδα υπόκειται σε φόρο για το φορολογητέο εισόδημά του που προκύπτει στην Ελλάδα και αποκτάται μέσα σε ορισμένο φορολογικό έτος».
Σύμφωνα με το άρθρο 4 του προαναφερθέντος νόμου, ορίζεται ότι:
«1. Ένα φυσικό πρόσωπο είναι φορολογικός κάτοικος Ελλάδας, εφόσον:
α) έχει στην Ελλάδα τη μόνιμη ή κύρια κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ή το κέντρο των ζωτικών του συμφερόντων ήτοι τους προσωπικούς ή οικονομικούς ή κοινωνικούς δεσμούς του ή…
Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 4 του μοντέλου του ΟΟΣΑ, σχετικά με τις ΣΑΔΦ, ορίζεται πυραμιδική αξιολόγηση της πραγματικής φορολογικής κατοικίας ενός φυσικού προσώπου. Σύμφωνα με αυτή, ισχυρότερη προϋπόθεση της χώρας που ορίζεται ως φορολογική κατοικία από τον ενδιαφερόμενο, είναι η ύπαρξη σε αυτή του κέντρου του οικογενειακού του βίου (οικογενειακή εστία) ή του κέντρου του επαγγελματικού του βίου, της ύπαρξής του και των βιοτικών του σχέσεων (κέντρο ζωτικών συμφερόντων).
Τέλος, στην περίπτωση που με βάση των ανωτέρω δεν μπορεί να διαπιστωθεί η φορολογική κατοικία, ισχύει η αρχή της υπηκοότητας. Δηλαδή φορολογική κατοικία και χώρα της οποίας κάποιος είναι υπήκοος, ταυτίζονται.
Σύμφωνα με την ΠΟΛ.1201/6-12-2017 εγκύκλιο:
Δόθηκε στη δημοσιότητα η ΠΟΛ.1201/6-12-2017 εγκύκλιος με θέμα «Διαδικασία μεταβολής της φορολογικής κατοικίας κατ΄ εφαρμογή των διατάξεων του Ν.4172/2013 και του Ν.4174/2013». Σύμφωνα με την εγκύκλιο, ορίζεται ότι:
– Βεβαίωση φορολογικής κατοικίας από την αρμόδια φορολογική αρχή του κράτους όπου δηλώνει φορολογικός κάτοικος, από την οποία να προκύπτει ότι είναι φορολογικός κάτοικος αυτού του κράτους.
– Σε περίπτωση που δεν προβλέπεται η έκδοση των ανωτέρω, αντίγραφο της εκκαθάρισης ή της σχετικής δήλωσης φορολογίας εισοδήματός του.
– Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατή η προσκόμιση κάποιων από τα ανωτέρω δικαιολογητικά, βεβαίωση από οποιαδήποτε άλλη δημόσια ή δημοτική ή άλλη αναγνωρισμένη αρχή, με την οποία θα αποδεικνύεται η μόνιμη και σταθερή εγκατάσταση του προσώπου αυτού στο άλλο κράτος.
– στοιχεία για την απασχόλησή του στην αλλοδαπή (ως ανωτέρω),
– στοιχεία για την ύπαρξη τραπεζικού λογαριασμού στην αλλοδαπή,
– στοιχεία για την απόκτηση φορολογικού, ασφαλιστικού ή αντίστοιχου μητρώου στην αλλοδαπή (ως ανωτέρω).
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 του Ν.4174/2013 του ΚΦΔ, περί φορολογικού εκπροσώπου, ορίζεται ότι:
«1. Φορολογούμενος που δεν διαθέτει ταχυδρομική διεύθυνση στην Ελλάδα, υποχρεούται να ορίσει εκπρόσωπο με φορολογική κατοικία στην Ελλάδα, για σκοπούς συμμόρφωσης με τις τυπικές υποχρεώσεις, σύμφωνα με τον Κώδικα. Ο Γενικός Γραμματέας με απόφασή του καθορίζει τις αναγκαίες λεπτομέρειες για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου.
Επιπλέον, με την με αριθμό ΠΟΛ.1283/30-12-2013 εγκύκλιο με θέμα «Ορισμός Φορολογικού εκπροσώπου, σύμφωνα με την παρ.1 του άρθρου 8 του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας», ορίζεται ότι:
«1. Φορολογούμενος, φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα που εμπίπτει στις διατάξεις του Κώδικα Φορολογικής Διαδικασίας και δε διαθέτει ταχυδρομική διεύθυνση στην Ελλάδα, υποχρεούται, από 1/1/2014 να ορίσει, φορολογικό εκπρόσωπο με φορολογική κατοικία στην Ελλάδα, στην ταχυδρομική διεύθυνση του οποίου, η Φορολογική Διοίκηση, θα μπορεί να αποστέλλει κάθε είδους αλληλογραφία σχετική με το φορολογούμενο.
Το κείμενο αποτελεί απόσπασμα από άρθρο του κ. Κωνσταντίνου Καλλίτση, με τίτλο «Η αλλαγή της φορολογικής κατοικίας» που δημοσιεύθηκε στο τεύχος Ιανουαρίου 2018 του περιοδικού Epsilon7.[:]
Για να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία, χρησιμοποιούμε τεχνολογίες όπως cookies για την αποθήκευση και/ή την πρόσβαση στις πληροφορίες της συσκευής σας. Η συναίνεση σας στην χρήση αυτών των τεχνολογιών θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά IDs σε αυτον τον ιστότοπο. Η μη συναίινεση ή η άρση αυτής μπορεί να επηρεάσει αρνητικά ορισμένες λειτουργίες.